0
0

زندگی نامه چارلز داروین

98 بازدید
زندگی نامه چارلز داروین | وبلاگ سپنتا زیست آپادانا

زندگی نامه چارلز داروین مطرح کننده‌ی نظریه فرگشت و انتخاب طبیعی

زندگی نامه چارلز داروین

چارلز داروین (Charles Robert Darwin) زیست شناس و زمین شناس اهل انگلستان بود. از آثار این دانشمند می‌توان به خاستگاه گونه‌ها، تبار انسان و انتخاب طبیعی در ارتباط با جنسیت نام برد.

داروین یکی از اعضای انجمن سلطنتی بریتانیا بود و معروف‌ترین کتاب وی که شهرتی جهانی پیدا کرد، خاستگاه گونه‌ها به وسیله‌ی انتخاب طبیعی نام دارد.

از کودکی تا جوانی

چارلز رابرت داروین ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ در خانواده‌ای ثروتمند و در شهرستان شروپ‌شر انگلستان به عنوان پنجمین فرزند خانواده دیده به جهان گشود. پدرش رابرت داروین و مادر وی سوزانا وِجوُود هر دو از خانواده‌های اصیل انگلیسی بودند. چارلز نوه‌ی دو شخصیت مهم به نام های اراسموس داروین و جوزیا وِجوُود بود که هردوی آن‌ها از مدافعان مصوبه‌ی لغو برده‌داری بودند.

خانواده‌ی پدری و مادری چارلز داروین هر دو از مسیحیان یونیتارین بودند و به همین دلیل هنگام تولد چارلز، پدرش او را برای غسل تعمید به کلیسای سنت چادانگلیکان شورشبری برد اما چارلز با خواهران و برادرانش به همراه مادرشان به کلیسای یونیتارین می‌رفتند.

چارلز قبل از رفتن به مدرسه (۸ سال قبل از سال ۱۸۱۷) به تاریخ طبیعی و جمع‌آوری مطالبی درمورد آن علاقه داشت. پس از مرگ مادرش در ژوئیه ۱۸۱۷ وی در سپتامبر ۱۸۱۸ به مدرسه شبانه‌روزی انگلیکن شروزبری (مدرسه ای که برادر بزرگترش آراسموس در آن مشغول تحصیل بود) پیوست.

دوران مدرسه و دانشگاه

چارلز داروین پس از گذراندن دوره مدرسه در سال ۱۸۲۵ به همراه برادرش آراسموس در کنار پدر به کارآموزی مشغول شده و پس از گذشت یک سال به دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو (بهترین دانشکده پزشکی انگلستان در آن دوره) رفت.

در دوران تحصیل داروین در دانشکده پزشکی، به دلیل نبود مواد بیهوشی و عدم پیشرفت در جراحی‌های بالینی، پزشکان و جراحان مجبور بودند که برای جراحی بیماران، بدن آن‌ها را در حالت هوشیاری باز کنند. این عمل از نظر داروین امری خشونت‌آمیز و ناپسند بود به همین دلیل از فراگیری علم پزشکی انصراف داده و نزد جان ادمونستن (برده سیاهپوست آزاد شده که چارلز واترتن را در جنگل‌های بارانی آمریکای جنوبی همراهی کرده بود) به مدت چهل روز تاکسیدرمی آموخت.

دو سال پس از حضور چارلز در دانشگاه او به یک گروه دانشجویی تاریخ طبیعی ملحق شد و هم‌زمان به رابرت ادموند گرانت در پژوهش‌هایش (کالبد شناسی و مطالعه چرخه زندگی بی مهرگان دریایی) در فورث خور کمک کرد.

از اولین کشفیات چارلز داروین می‌توان به تشخیص تخم‌های سیاه یافت شده در پوسته صدف چروک اشاره کرد که فهمید این تخم‌ها، تخم‌های زالوی اسکیت بودند.

همزمان با انجام این فعالیت‌ها داروین درس تاریخ طبیعی و زمین‌شناسی را پیش رابرت جیم سان فرا می‌گرفت ولی پس از مدتی خسته شد و به یادگیری طبقه بندی گیاهان پرداخت. داروین شجره گیاهان را فرا گرفت و به کلکسیون موزه دانشگاه که در آن زمان یکی از بزرگترین موزه‌های اروپا بود کمک می‌کرد.

ورود به کلیسا

ورود داروین به کلیسا در پی ناراحتی پدرش از ترک تحصیل او در حوزه‌ی پزشکی بود. وی چارلز را به کالج مسیح دانشگاه کمبریج فرستاد تا به عنوان اولین گام برای تبدیل شدن به یک کشیش محلی لیسانس بگیرد ولی به دلیل رد صلاحیت او در امتحان پایانی در سال ۱۸۲۸ به دوره عادی پیوست.

علایق چارلز داروین

از علایق داروین می‌توان به سوارکاری و تیراندازی اشاره نمود که او این موارد را به مطالعه ترجیح می‌داد.

عاشق دیوانه (به قول پسرعمویش ویلیام داروین فاکس) در جمع‌آوری انواع سوسک‌ها شهرت داشت به طوری که تعدادی از نمونه‌های جمع آوری شده توسط او در کتاب نقاشی‌هایی از حشرات بریتانیا نوشته‌ی جیمز فرانسیس استفنز چاپ شد.

از دیگر اتفاقات جالب دوره جوانی چارلز داروین می‌توان به دوستی او با پروفسور گیاه‌شناس جان استیو هنسلو اشاره کرد به طوری که وی به دانشجویی که با هنسلو قدم می‌زند شناخته شد. همچنین دوستی چارلز با روحانیون طبیعت‌گرا باعث شد تا موقع امتحانات پایانی خود را وقف مطالعه کرده و از بین ۱۷۸ داوطلب دوره عادی رتبه دهم را کسب کند.

داروین مجبور بود تا ژوئن ۱۸۳۱ در کمبریج بماند. به همین دلیل مشغول مطالعه‌ی کتبی با موضوع الهیات و فلسفه طبیعی شد. از دسته این کتاب‌ها می‌توان به الهیات طبیعی و یا مدارک وجود خدا و صفات او نوشته ویلیام پیلی، مباحثی مقدماتی در مورد مطالعه فلسفه طبیعی و روایت شخصی سفرهای علمی الکساندر فون هومبولت اشاره کرد.

خواندن کتاب هومبولت اشتیاق داروین را برای دیدن مناطق گرمسیری بالا برد به‌طوری که با برخی از هم کلاسی‌هایش برای بعد از فارغ التحصیلی سفری را به آن مناطق برنامه‌ریزی کرد.

آماده سفر

داروین برای آشنایی با مباحث زمین شناسی و آمادگی بیشتر در کلاس‌های آدام سجویک شرکت کرد و سپس با او به مسافرتی دو هفته‌ای جهت نقشه‌برداری از چینه‌های ولز رفت.

پس از ترک سجویک و بازگشت به خانه متوجه نامه‌ای از هنسلو شد که در آن به او پیشنهاد سفری دو ساله با کشتی اچ ام اس بیگل به کاپیتانی رابرت فیتزوری داده شده بود. هدف از سفر اکتشافی و تحقیقاتی این کشتی تهیه‌ی نقشه‌ی ساحلی آمریکای جنوبی بود و داروین موقعیت را برای جمع‌آوری اطلاعات و نمونه‌ها بسیار غنیمت شمارید ولی پدرش با این سفر مخالف بود چرا که رفتن به این سفر را اتلاف وقت می‌دانست اما سرانجام توسط برادر زنش جوزایا وجوود دوم قانع شد و حاضر به پرداخت هزینه سفر چارلز گردید.

سفر با بیگل

سفر با کشتی بیگل در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۸۳۱ شروع شد و به مدت پنج سال به طول انجامید. در آمریکای جنوبی هنگامی که کشتی بیگل مشغول نقشه‌برداری از سواحل قاره بود، داروین به دستور فیتزوری در خشکی مشغول مطالعه، بررسی و جمع‌آوری گونه‌ها و نمونه‌های مختلف بود. وی همه مشاهدات خود را به طور دقیق نوشته و ثبت می‌کرد ولی قصد خصوصی نگاه داشتن آن‌ها را تا زمان راه اندازی یک موسسه علمی بزرگ داشت. داروین در هنگام بررسی و تحقیقاتش برخی نمونه‌ها را همراه با نامه‌هایی برای بررسی دقیق‌تر به کمبریج ارسال می‌کرد چرا که فقط کمی در زمین‌شناسی، جمع‌آوری سوسک و کالبدشکافی بی‌مهرگان دریایی تخصص داشت ولی در سایر موارد مبتدی بود. به همین دلیل نمونه‌ها را برای بررسی دقیق توسط متخصصین ارسال می‌کرد.

در اولین مقصدی که داروین به آن‌جا رسید و سفرش را ادامه داد مشاهدات، اکتشافات و معلومات زیادی را کسب کرد که به آن‌ها به طور موردی می‌پردازیم.

مشاهدات مقصد اول

  • کشف نواری سفید از حلزون‌های دریایی روی صخره‌های سنگ آتشفشانی (ساحل شهر سانتیاگودر)
  • وجود جنگل‌های گرمسیری در برزیل
  • اظهار تنفر از برده‌داری
  • نقشه‌برداری در جنوب پاتاگونیا
  • کشف فسیل‌های زیاد در صخره‌های نزدیک پونتا آلتا
  • کسب بینش اجتماعی، سیاسی و انسان‌شناسی حین مراوداتش با گاچوها
  • کشف دشت‌هایی با ارتفاع غیر معمول و پلکانی شامل سنگ‌ریزه‌های گرد و حلزون‌های دریایی در جنوب برزیل
  • مطالعه دومین جلد کتاب لایل و شکل‌گیری تناقض‌هایی در ذهن او بواسطه مشاهدات و نظریه خود
  • مشاهده گروهی از انسان‌های وحشی در تیرا دل فوئگو
  • تجربه زمین‌لرزه در شیلی و مشاهده بالا رفتن زمین هنگام زلزله
  • کشف حلزون‌های دریایی و چندین فسیل از درختانی که در سواحل شنی و در بالای کوه‌های آند رشد کرده‌ بودند (او نظریه ای را مبنی بر پایین رفتن جزایر اوقیانوسی هنگام بالا آمدن زمین و رشد آب سنگ های مرجانی به دور آن ها بیان نمود)
  • ·        به دنبال شواهدی برای اتصال حیات‌وحش به نظریه‌ی قدیمی مرکز آفرینش در جزایر گالاپاگوس

فیتروزی با بررسی برخی شواهد مانند تشکیل آب سنگ‌های حلقوی جزایر کوکوس باعث تایید تئوری‌های داروین شد.

پس از آن کاپیتان فیتروزی شروع به نوشتن کتاب داستان‌های سفر با کشتی بیگل کرد و پس از خواندن خاطرات داروین پیشنهاد کرد که او هم آن‌ها را چاپ کند. که این امر موجب شد خاطرات داروین در جلد سوم و به طور جداگانه بازنویسی و نشر پیدا کند.

آغاز نظریه‌ی تکامل داروین

کشتی بیگل در دوم اکتبر ۱۸۳۶ به فالموث کورنوال رسید. داروین را در آن زمان تقریبا همه‌ی مراکز علمی و پژوهشگران به واسطه‌ی نمونه‌هایی که برای هنسلو ارسال می‌کرد می‌شناختند. هنسلو نیز برای شاگرد سابقش سنگ تمام گذاشته بود و او را به مجامع علمی معرفی کرده‌بود.

به پیشنهاد هنسلو داروین شروع به انتخاب، طبیعی‌دانانی از مراکز و موسسات گوناگون کرد. در این راه بخش گیاهی کار را هنسلو پذیرفت ولی جانورشناسان کار را با تاخیر انجام می‌دادند و بیم آن می‌رفت که بسیاری از نمونه ها در انبار بمانند.

ملاقات چارلز داروین با لایل در ۲۹ اکتبر باعث آشنایی او با ریچارد اوون (کالبدشناس) شد. اوون برای آن‌که بتواند با استخوان‌های فسیل شده‌ای که داروین با خود آورده بود کار کند امکانات کالج سلطنتی جراحان انگلستان را بکار گرفت. حین بررسی نمونه‌ها او متوجه شد که فسیل‌ها متعلق به گونه‌هایی است که نسلشان منقرض شده است.

  • تنبل زمینی
  • بزرگ دد

از نمونه‌هایی هستند که فسیلشان در نمونه‌های داروین وجود داشت و باعث شگفتی اوون شد.

شیارهای دندان در این فسیل‌ها همان‌طور که داروین حدس زده بود مانند موجود عظیم‌الجثه ای شبیه آرمادیلو بودند. این موجودات منقرض شده با گونه‌های زنده آمریکای جنوبی مرتبط بودند.

اتفاقات جالب در کمبریج

در ماه دسامبر داروین مقیم کمبریج شد تا کار بر روی نمونه‌ها و مجموعه‌هایش را سازماندهی و بررسی کند او با حمایت لایل در سال ۱۸۳۷ اولین گزارش خود را درباره‌ی بالا آمدن منطقه‌ی وسیعی از زمین‌های آمریکای جنوبی برای انجمن زمین شناسی لندن خواند. و پس از آن گونه‌های پستاندار و پرنده‌اش را در انجمن زمین شناسی لندن به معرض نمایش گذاشت. اتفاق جالبی که در این بین افتاد آن بود که جان گولِد (پرنده شناس) پرندگان گالاپاگوس داروین را دوازده گونه متفاوت از فنچ اعلام کرد این در حالی بود که داروین فکر می‌کرد این پرنده‌ها ترکیبی از سینه سرخ، سهره و توکا باشند.

در ۱۷ فوریه طی سخنرانی لایل یافته‌های ریچارد اوون بر روی مجموعه سنگواره‌های داروین مورد بررسی قرار گرفت و لایل تاکید کرد که پیوستگی جغرافیایی گونه‌ها نظریات همدیس گرایی او را تایید می‌کنند.

اول مارس داروین با سفر به لندن به دایره اجتماعی دانشمندان لایل پیوست.

بررسی مطالعات

داروین با مطالعه سنگواره‌ها و گونه‌های زنده در آمریکای جنوبی بویژه جزایر گالاپاگوس دریافت که فسیل‌ها شبیه گونه‌های زنده هستند ( عین هم نیستند و فقط شباهت‌های زیادی دارند) همچنین گونه‌های زنده نیز در مناطق مختلف با یکدیگر تفاوت دارند. مثلا لاکپشت‌های ساکن در هر جزیره اندکی با لاکپشت‌های جزیره دیگر متفاوت‌اند و سهره‌های جزیره‌های مختلف تفاوت کمی ( از نظر منقار) با یک‌دیگر دارند. این موضوعات داروین را برآن داشت تا نظریه‌ای را مبنی بر آن که گونه‌ها تغییر می‌کنند و اعضای هرگونه نیای مشترک دارند بیان کرده و مورد بررسی قرار دهد.

نظریه‌ی داروین – والاس (سه مشاهده دو نتیجه)

مشاهده۱: در صورت عدم وجود مقاومت محیطی تعداد هر جاندار به طور تصاعدی بالا می‌رود به‌طوری که اگر تعداد نسل دوم یک گروه از جانداران دو برابر نسل اول باشند این روند می‌تواند تا ضریب چهار و هشت و… در نسل‌های بعدی ادامه پیدا کند.

مقاومت محیطی شامل
  • کمبود غذا
  • شکارچیان
  • تغییرات آب و هوا
  • چرخه‌ی طولانی تولید مثل
  • و…

مشاهده۲: در محیط‌های طبیعی (محیط زیست) جمعیت گونه‌ها تغییر می‌کند ولی این تغییرات در جمعیت‌ها در زمان طولانی ثابت است

مشاهده۳: همه افراد یک جمعیت (یک نوع جاندار) شبیه یک‌دیگر نیستند بلکه دارای تفاوت‌های فردی هستند.

نتیجه۱: هر سلول جنسی (گامت) به زیگوت تبدیل نمی‌شود، هر گامت به صورت جاندار بالغ (دارای توانایی تولید مثل) در نمی‌آید و همه افراد بالغ نمی‌توانند تولید‌ مثل انجام دهند. بنابراین باید بین جانداران درگیری وجود داشته باشد.

نتیجه۲: در جدال برای بقا، جاندارانی که دارای تفاوت‌هایی سازگارتر با محیط می‌باشند نسبت به آن‌هایی که از این موضوع برخوردار نیستند برای زنده‌ماندن شانس بیش‌تری دارند. پس تعداد بیش‌تری از آن‌ها باقی‌مانده و نسلشان رو به ازدیاد می‌گذارد.

سرانجام چارلز داروین بعد از انجام فعالیت‌های خود از قبیل مشاهدات علمی، تحقیق و پژوهش در زمینه‌های زیست و زمین‌شناسی در سن ۷۳ سالگی مورخ ۲۹ آوریل ۱۸۸۲ در داون هاوس انگلستان درگذشت.

پس از داروین نظریه‌ی فرگشت و تکامل او مورد بررسی قرار گرفت و روی آن اصلاحاتی انجام شد و امروزه این نظریات از مهم‌ترین و قوی‌ترین نظریات در حوزه زیست شناسی است.

با ما قدم به دنیای زیست شناسی عصبی بگذارید

https://fa.wikipedia.org

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://sepantazistapadana.co.ir/?p=24053
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوکپینترستلینکدین
سید محمد حسین سبزپوشان
سید محمد حسین سبزپوشان
مدیرعامل شرکت علمی آموزشی سپنتا زیست آپادانا عضو پیوسته انجمن زیست شناسی ایران دانش آموخته علوم اعصاب مقدماتی دانشگاه هاروارد آمریکا عضو انجمن علوم اعصاب ایران عضو انجمن فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران دبیر زیست شناسی
مطالب بیشتر
برچسب ها:

نظرات

0 نظر در مورد زندگی نامه چارلز داروین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.