0
0

کودکان طیف اوتیسم و خواهر برادر آن ها

44 بازدید

خواهر و برادر ها باهم بازی می کنند و لذت می برند، و البته تعارض ها و دعوا هایی هم دارند. به این ترتیب، آنها به هم چیزهای مهمی آموزش می دهند، عمدتا اینکه چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند. کودکان طیف اوتیسم در برقراری ارتباطات اجتماعی، کسب مهارت های اجتماعی و به کار بستن آنها چالش هایی دارند. از این رو،  بسیاری از محققان به تأثیرات منفی که کودکان مبتلا به طیف اوتیسم بر روابط خواهر و برادرانه خود در خانواده می توانند داشته باشند، علاقه مند بودند. محققان دیگر به جنبه های مثبت این روابط علاقه داشتند. در این مقاله جنبه های منحصر به روابط بین کودکان مبتلا به طیف اوتیسم و خواهر برادر آنها را مرور می کنیم.

خواهر و برادرانی که با هم رشد می کنند، تجارب متقابلی را به اشتراک می گذارند. یک خواهر یا برادر شخصیت های مهمی در رشد افراد هستند. بسیاری از مهارت هایی که در دوران کودکی شکل می گیرند، مانند زبان، مهارت های اجتماعی و همدلی بر خواهر برادر ها  و تعامل خواهر برادری تاثیر می گذارند. کودکان از طریق بازی کردن، همکاری می آموزند، به احساسات و دیدگاه توجه می کنند و تخیل خود را فعال می کنند. تعارض ها نیز به کودکان یاد می دهد که چگونه از موضع خود کوتاه نیایند، چگونه از خودشان محافظت کنند، چگونه اختلافات را حل کنند. تمرین روزانه تعاملات اجتماعی در خانه می تواند به کودکان کمک کند که در کودکستان یا مدرسه با دوستان خود بهتر مدارا کنند.

چگونه روابط خواهر برادری را مطالعه می کنیم؟

برای یادگیری درباره روابط خواهر برادری، محققان از روش های گوناگونی استفاده می کنند. یک روش این است که از کودکان در خواست کنیم که به یک پرسشنامه گزارش از خود (self – report ) که شامل سوالاتی است که جنبه های مختلف ارتباطات خواهر برادری را می سنجد. به طور مثال اینکه آنها چگونه با خواهر یا برادر خود احساس نزدیکی می کنند؟ اغلب چگونه دعوا می کنند؟ چقدر با هم رقابت دارند؟ از کودکان درخواست می شود که بهترین پاسخ منطبق بر هر سوال را از بین چند گزینه انتخاب کنند:

اغلب شما و خواهر برادرتان چگونه با هم به مکان های مختلف می روید و چیز هایی را با هم انجام می دهید؟

الف)به سختی نه اصلا  ب)به ندرت  پ)گاهی   ت) زیاد  ث)بسیار زیاد

در پرسشنامه های گزارش از خود، هیچ پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد. محققان علاقه مند هستند یادبگیرند که کودکان شرکت کننده چه انجام می دهند، فکر می کنند و حس می کنند. هنگامی که پاسخها از بسیاری از بچه ها جمع آوری شد، می توانیم بهتر درک کنیم که چگونه بیشتر بچه ها در رابطه با روابط خواهر برادری خود گزارش می دهند، سطح واریانس بین بچه ها چیست؟ و چه چیزی بین کسانی که به روش خاصی پاسخ داده اند رایج است. علاوه بر این، می توانیم بین گروه های مختلف بچه ها مقایسه کنیم؛ به عنوان مثال، می توانیم بپرسیم که آیا روابط خواهر برادری در اسرائیل نسبت به بچه های کشورهای دیگر متفاوت است یا خیر؟ مشخصه روابط گروه های دونفره دو برادر در مقابل دو خواهر و در مقایسه با یک برادر و خواهر چیست؟ راه دیگری برای یادگیری در مورد روابط خواهر برادری این است که از والدین در مورد روابط بین بچه های خود بپرسید، چنین پرسشنامه‌ای برای زمانی مناسب است که کودکان هنوز برای خواندن و نوشتن بیش از کوچک هستند و یا حتی نمی‌توانند حرف بزنند. گزارش‌های والدین می‌تواند به ما در مورد دیدگاه والدین در رابطه با خواهر برادری چیزهایی یاد دهد، و در این مورد هم، هیچ پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد. روش دیگری که محققان از آن می‌توانند برای یادگیری در مورد روابط خواهر برادری استفاده کنند، اندازه‌گیری رفتار کودکان به طور مستقیم، با انجام یک مشاهده است. به عنوان مثال، می‌توانیم خواهر برادر ها را مشاهده کنیم که با هم بازی می‌کنند و بشماریم که چند بار در طول بازی هر یک از آن‌ها کارهای خاصی را انجام می‌دهند: ابراز محبت، پیشنهاد کمک، توهین کردن یا آسیب زدن، تعیین کردن قواعد بازی ؛ آیا خواهر  برادر رنجیده شده ، “تلافی می کند” یا “تسلیم” می شود؟ چه زمانی خواهر برادر ها از یکدیگر تقلید می‌کنند و چقدر؟ در طول مشاهدات، ما رفتارهایی را شناسایی و اندازه‌گیری می‌کنیم که فرد دیگری، که خواهر برادر ها را نمی‌شناسد، می‌تواند ببیند، و در نتیجه این روش می‌تواند بیشتر از سلف ریپورت یا گزارش والدین آبجکتیو باشد. از سوی دیگر، مشاهده در یک زمان و فضای خاص رخ می‌دهد، در حالی که پرسشنامه ها برای اندازه‌گیری آنچه معمولا اتفاق می‌افتد طراحی می‌شوند. سلف ریپورت همچنین می‌تواند اطلاعاتی در مورد احساسات و افکار کودکان ارائه کند که همیشه نمی‌تواند با مشاهده رفتار آن‌ها شناسایی شود. با استفاده از این روش‌ها و دیگر روش‌های تحقیق، اطلاعاتی در طول سال‌ها جمع‌آوری شده‌است. در اینجا برخی از چیزهای مهمی که محققان در مورد روابط خواهر و برادر یاد گرفته‌اند، آورده شده‌است: خواهر برادرها در سراسر دنیا احساس نزدیکی و محبت نسبت به یکدیگر دارند، و همچنین در زمینه‌های مختلف به ویژه برای کسب توجه والدین خود، رقابت می‌کنند. خواهر برادرها بایکدیگر هم می‌جنگند و هم بازی می‌کنند. معمولا در سنین پایین، برادر یا خواهر بزرگ‌تر قوانین بازی را تعیین می‌کند، و خواهر و برادر کوچک‌تر تمایل دارند رفتار فرد بزرگ تر را تقلید کنند. اما وقتی که خواهر برادر بزرگ می‌شوند، رابطه خواهر برادر متعادل تر می‌شود. خواهر برادرهای جوان هم بر رشد و یادگیری خواهر و برادرهای بزرگ‌ترشان تاثیر می‌گذارند. برای مثال، رشد خواهر برادر های بزرگ‌تر با الزام به در نظر گرفتن نیازها و دیدگاه های خواهر برادر کوچک‌ترشان و با مراقبت و پرورش آن‌ها تحت‌تاثیر قرار می‌گیرد.

کودکان مبتلا به طیف اوتیسم و خواهر برادر آنها

مانند هر کودک دیگری، دختران و پسران در طیف اوتیسم هم احساسات گوناگونی را تجربه می کنند. گاهی اوقات، کودکان و یا بزرگسالان برای درک احساسات و افکار کودکان در طیف اوتیسم به سختی می افتند. و گاهی اوقات برای این کودکان درک احساسات و افکار سایر بچه‌ها یا بزرگ‌ترها سخت است. این می‌تواند نا امید کننده باشد که نشود دیگران را درک کرد و یا توسط دیگران درک شد. بسیاری از اوقات، کودکان در طیف اوتیسم می‌خواهند دوستان جدیدی پیدا کنند، اما پیدا کردن آن دشوار است. بنابراین، آن‌ها از جانب افراد حرفه‌ای مانند گفتار درمانگر، روانشناس و کار درمانگر حمایت می شوند. آن‌ها قادر به یادگیری و تمرین در بخش هایی هستند که برای آنها دشوار است و اینگونه در فعالیت‌هایی که برایشان چالش برانگیز است، بهتر می‌شوند.

دیگر کودکان در کودکستان یا کلاس نیز می‌توانند توانایی‌های خود را در بازی با کودکان در طیف اوتیسم بالا ببرند، این در زمانی است که آن‌ها برای درک بهتر دیگرانی که ممکن است ذهن و تجربیات متفاوتی داشته باشند، حمایت می شوند. به خاطر چالش‌هایی که کودکان در طیف اوتیسم در ارتباط و تعاملات اجتماعی با آن‌ها مواجه هستند، منطقی است که فکر کنیم در زمان برقراری ارتباط با خواهر برادر، مشکلاتی نیز خواهند داشت، و رابطه خواهر برادری آسیب خواهد دید. خواهر برادر های کودکان در طیف اوتیسم ممکن است به خاطر روش‌هایی که دیگران نسبت به افرادی که مانند خواهر برادرشان متفاوت هستند ، احساس ناراحتی و یا استرس بکنند.

بسیاری از محققان این زمینه بر تاثیرات منفی اوتیسم روی خواهر برادر ها و روابط خواهر برادری متمرکز اند. در برخی مطالعات، مشخص شده است که خواهر برادر کودکان در طیف اوتیسم، احساسات منفی در مورد خواهر برادر مبتلا به اوتیسم خود دارند. همچنین مشخص شد که وقتی یکی از آن‌ها در طیف اوتیسم قرار داشت، در مقایسه با روابط معمول خواهر برادر ها کودکان و والدین احساس نزدیکی کمتری در روابط خواهر برادری داشتند. در مطالعات دیگر، چنین تاثیرات منفی یافت نشد.

بسیاری از خواهر برادر های کودکان در طیف اوتیسم می‌گویند که آن‌ها دوست دارند با خواهر برادر خود ، بازی و مبارزه ‌کنند، همانطور که به طور معمول بین خواهر برادر ها رخ می‌دهد. همانطور که دانش بیشتری در مطالعات مربوط به اوتیسم جمع آوری می شود، محققان بیشتری به مطالعه جنبه‌های مثبت روابط بین این کودکان و خواهر برادرانشان علاقمند می شوند. روش های دیگری که برای مطالعه روابط خواهر و برادر استفاده می‌کنند نیز می‌توانند منجر به نتیجه‌گیری‌های متفاوتی شوند. برای مثال، در مطالعه‌ای که در دانشگاه تل‌آویو صورت‌گرفته است، روم و سایرین روابط خواهر برادری خانواده‌هایی را که در آن یک پسر یا دختر در طیف اوتیسم وجود داشت را در مقایسه با خانواده‌هایی که دارای خواهر برادر دچار اوتیسم نبودند، مورد مطالعه قرار دادند. زمانی که محققان از مادران خواستند تا روابط بین فرزندانشان را گزارش دهند، تفاوت زیادی میان این دو گروه وجود داشت.

مادران با کودکی در طیف اوتیسم در مقایسه با مادرانی که کودکانشان در طیف اوتیسم نبودند، صمیمیت و نزدیکی کمتر و همچنین تعارض و نزاع‌های کمتری را بین فرزندان خود گزارش کردند. با این حال، زمانی که محققان خودشان از بچه‌ها سوال کردند، تفاوت‌های زیادی بین این دو گروه وجود نداشت، و هر دوی آن‌ها به طور مشابه ای به احساس صمیمیت و نزدیکی، به همراه تعارضها گزارش دادند. خواهر برادر های کودکانی که در طیف اوتیسم قرار دارند، صمیمیت، معنا و میزان اشتراک گذاری کمتری از هیجانات، تجربیات و رازهای بین خواهر و برادر را گزارش داده‌اند. این صمیمیت احتمالا برای خواهر برادر های کودکان در طیف اوتیسم از بین رفته ‌است. محققان از یک روش تحقیق دیگر، یک “مصاحبه باز” استفاده کردند. و از خواهر و برادر بچه‌ها در طیف اوتیسم پرسیدند که درباره برادر یا خواهر شان و روابط بین شان چه فکر می‌کنند.

در تحلیل پاسخ‌های کودکان، محققان متوجه شدند که تمامی شرکت کنندگان، جدای از یک کودک، از کلمات “اوتیسم” یا “طیف اوتیسم” هنگام صحبت در مورد خواهر و برادر خود استفاده نکردند. دلایل مختلفی برای آن وجود دارد، مانند شرم، یا کمبود دانش. از سوی دیگر، ممکن است که خواهر برادرها فکر نکنند که این یکی از جزئیات مهمی است که باید به آن اشاره کرد. شما چی فکر می‌کنید؟

محققان ادعا می‌کنند که در خانواده‌ها با کودکان در طیف اوتیسم، مهم است که توجه کنیم که آیا خواهر برادرها می‌دانند اوتیسم و ویژگی‌های این شرایط چیست یا خیر. آیا آن‌ها می‌دانند که برادر یا خواهر آن‌ها در طیف اوتیسم قرار دارد؟ آیا در حرف زدن درباره آن راحت هستند؟ این برای خواهر برادر های کودکان در طیف اوتیسم ارزشمند است تا احساسات خود را با کسی به اشتراک بگذارند. زمانی که والدین و دیگر بزرگسالان بهتر بدانند که چگونه کودکان در طیف اوتیسم احساس می‌کنند، شاید همچنین بفهمند که چگونه از آن‌ها حمایت کنند و به آن‌ها کمک کنند تا از یک ارتباط با اشتراک گذاری و صمیمیت بیشتر، لذت ببرند.

خواهر برادر ها می توانند از یکدیگر بیاموزند

یک مطالعه اسرائیلی نشان داد که کودکان طیف اوتیسم که برادر یا خواهر بزرگ‌تر دارند در مقایسه با کودکان در طیف اوتیسم که بدون برادر یا خواهر بزرگ‌ شده‌اند، سطوح بالاتری از مهارت‌های اجتماعی را نشان داده‌اند. این موضوع ممکن است با این واقعیت توضیح داده شود که بازی کردن با هم (و داشتن درگیری) با خواهر برادر به کودکان در طیف اوتیسم کمک می‌کند تا مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی را یاد بگیرند و تمرین کنند. در این موارد، به نظر می‌رسد که رابطه بین خواهر  برادر بسیار شبیه رابطه میان یک خواهر برادر معمولی است، که در آن خواهر و برادر بزرگ‌تر تعامل را رهبری می‌کنند، و کوچک تر ها از آن‌ها یاد می‌گیرند. کودکانی در طیف اوتیسم که خواهر برادر کوچک تر دارند نیز می‌توانند با برادران و خواهران خود بازی کنند و مهارت‌های اجتماعی را تمرین کنند. خواهر برادر های کودکان در طیف اوتیسم می توانند در توانایی های همدلانه بیشتر رشد کنند و همچنین می‌گویند که به خاطر توانایی‌ها و استعدادهای ویژه خواهر برادر خود، چیزهای زیادی یاد می‌گیرند.

جمع بندی

به طور خلاصه، ما می‌دانیم که در روابط بین کودکان طیف اوتیسم و خواهر برادرشان، مشکلات و چالش‌های منحصر به فردی وجود دارد. از طرف دیگر، این روابط بیشتر از آنچه که محققان فکر می‌کردند، شبیه روابط میان خواهر و برادر های معمولی است، و به نظر می‌رسد که تفاوت‌هایی بین روشی وجود دارد که در آن والدین و فرزندان آن‌ها رابطه خواهر برادری را زمانی که یک خواهر بردار در طیف اوتیسم قرار دارد، توصیف می‌کنند. روی هم رفته، کودکانی که در طیف اوتیسم قرار دارند و خواهر و برادرهای آن‌ها چیزهای زیادی برای یادگیری و کسب از هم دارند.

ما هنوز چیزهای زیادی در مورد روابط خواهر برادری در خانواده کودکان طیف اوتیسم نمی‌دانیم. به عنوان مثال، ما (نویسندگان این مقاله)هیچ مطالعه‌ای را که روابط خواهر برادری که هر دو در طیف اوتیسم باشند را مورد بررسی قرار داده باشد نمیشناسیم، در مقایسه با مطالعاتی که تنها یکی از خواهر برادر ها در طیف اوتیسم قرار دارند. این یک سوال تحقیقاتی بسیار جالب برای محققانی است که مایل به طراحی مطالعات بیشتر در مورد این موضوع هستند. اگر شما در طیف اوتیسم قرار دارید و برادر یا خواهری ندارید، اصلا نگران نباشید! شما می‌توانید با دوستان یا عموزاده خود بازی(و مبارزه) کنید. این به بهبود مهارت‌های اجتماعی شما کمک خواهد کرد، و همینطور به کسانی که با آن‌ها بازی می‌کنید نیز کمک زیادی خواهد کرد.

منبع

 

بیشتر بخوانید

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://sepantazistapadana.co.ir/?p=31588
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوکپینترستلینکدین
دانیال نژادمعصوم
عاشق مداخله در مغز، بدون شكافتن جمجمه و تجويز دارو 🧠😁/اين همون ايده اصلي هست كه در علوم اعصاب شناختي دوست دارم/ اگه دوست داشتين نظرات و سوالاتتون رو از طريق ايميل بهم بگين: [email protected]
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد کودکان طیف اوتیسم و خواهر برادر آن ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.