ویروس کرونا ، این ویروس مشهور، چگونه افسار دنیا را در دستان خود گرفته است؟

برخورد با این پاندمی‌نشأت یافته از ویروس کرونا ،  مردم سراسر جهان را با تلفات و مشکلات زیادی، مواجه کرده است.

مجموعه ی ” Medical News Today ” از افراد متعدد ساکن کشورهای متفاوت جهان، در ارتباط با تاثیرات این بیماری فراگیر جهانی، بر زندگی روزمره ی آنان پرسیده، و گزارشی را فراهم آورده ؛ که خدمت شما دوستان و همراهان همیشگی، ارائه می‌شود.

بیشتر بخوانید: هنگام ابتلا به کروناویروس چه اتفاقی درون بدن می‌افتد؟

در زمان جمع آوری و ارائه ی این گزارش، 24 آوریل 2020  ؛ ابتلای بیش از 2,700,000   نفر در سراسر جهان، به COVID-19 تأثید و ثبت شده است.

بنا بر گزارش‌های رسمی‌اعلام شده، بیشترین آمار ابتلای افراد متعلق به کشورهای، ایالات متحده ی آمریکا، ایتالیا، اسپانیا و فرانسهمی‌باشد.

با این حال، حتی کشورهایی که با شدت کمتری تحت حمله ی این ویروس کرونا قرار گرفته اند نیز، مشغول به نظارت دقیق بر وضعیت حاکم بر کشور، می‌باشند.

دغدغه ی مشترک هر 213 کشور مبتلا و درگیر با ویروس کرونا عبارتند از :

  • این ویروس و پاندمی‌تا چه مدت باقی خواهد ماند؟
  • پس از پایان این پاندمی، زندگی مردم در سراسر جهان، چگونه و به چه شکل خواهد بود؟ آیا این ویروس، زندگی انسان را تغییر خواهد داد؟

در این زمان، بسیاری از کشورها، اقدامات سختگیرانه‌ای را جهت کنترل و کاهش سرعت رشد و انتقال  SARS-CoV-2، ویروس کرونا ، انجام داده‌اند. در حالیکه برخی از این کشورها در تکاپوی روش‌های موثر در کاهش این ویروس هستند ؛ برخی دیگر، پیش از این، طی هفته‌ها تصمیم بر حفظ آمار آن، گرفته اند.

در این مطلب ویژه، به این می‌پردازیم که چگونه این پاندمی‌و اقدامات صورت گرفته برای مهار آن، جوامع سراسر دنیا را تحت تأثیر قرار داده‌اند. برای این منظور، در میان مردم نقاط متفاوتی از جهان رفتیم، و از آن‌ها در رابطه با تجربه‌های شخصی‌شان پرسیدیم.

بسیار کوچک، بسیار نوین

بسیاری از کشورها، اقدامات پیشگیرانه و محدودکننده‌ای را برای فعالیت‌های رایج روزانه ی مردم، صورت دادند. اقداماتی از قبیل ؛ حبس خانگی ( عدم صدور اجازه ی خروج افراد از منازل شخصی )، پناه خانگی ، قرنطینه ی خانگی از نمونه اقدامات صورت گرفته جهت کنترل ثبات شیوع بیماری در سطح منطقه‌ای ، و جلوگیری از شیوع بیشتر آن است. با این حال، تفاوت زیاد موجود در میان پاسخ‌ها و راه حل‌های کشورهای گوناگون و همچنین بازه ی زمانی ارائه ی این پاسخ‌ها، سبب شد تا مردم سراسر دنیا علاوه بر مشکلات موجود، دغدغه ی این را نیز داشته باشند که آیا دولت‌ها و کشورهای مبارز ویروس کرونا ، شرایط را آنطور که باید ؛ در مراحل ابتدایی جدی گرفتند؟ و آیا در زمانی که قادر به کاهش سرعت شیوع این ویروس ویرانگر بودند، اقدامات لازم در اسرع وقت و به درستی صورت پذیرفت و یا با سهل انگاری صاحبان دولت‌ها، روبه رو شد؟

نمایان است که کشور چین، در امر مدیریت شیوع ویروس کرونا بسیار موثر عمل کرد. اعمال خودجوش ممنوعیت‌های جدی مسافرتی، در سراسر کشور ؛ از این قبیل اقدامات هوشمندانه بود. در تاریخ 23 ژانویه، دولت چین ممنوعیت سفر و تردد داخل کشور را به تصویب رساند، که برخی متخصصان معتقدند همین امر سبب جلوگیری از بیش از 700,000 نمونه انتقال ویروس در سراسر کشور شد.

کمی‌قبل، در ماه آوریل، کشور چین از ممنوعیت‌های اعمال شده برای تردد و حضور افراد در سطح جامعه ی “ووهان”، اولین منشأ شیوع ویروس کرونا ، کمی‌کاست.

اما علیرغم وضع رو به بهبود این پاندمی، با توجه به مطالعاتی که اخیرا در ارتباط با تعداد مرگ و میرهای ناشی از COVID-19 صورت گرفته است، به این نتیجه دست یافتیم که ویروس شدیدتر از آنچه جوامع مبتلا در ابتدا می‌پنداشتند، شیوع یافته و تلفات رسانده است.با مشاهده ی وضعیت پیشرفت کشور چین در امر مبارزه با این ویروس کرونا ، بسیاری از مردم از سراسر دنیا، این‌ بار صلاحیت و موثر بودن اقدامات صورت گرفته در کشورهای دیگر را به چالش کشیدند.

پیش از این در ماه آوریل، نخست وزیر “ژاپن”، وضعیت اضطرار و بحران را در سراسر کشور اعلام کرد. که این امر به دولت این اجازه و اختیار را می‌داد که مردم را وادار به خانه نشینی کنند، گرچه از طرفی دیگر دولت قدرتمندانه محدودیت‌ها و قوانین ممانعتی را اعمال نکرده است.

وضعیت اضطرار باید تا ماه ” می‌” در کشور ژاپن پابرجا باشد، هرچند ثبات تعداد نمونه‌های ابتلا به COVID-19 بنابر گزارش‌ها، سبب تحریک و تکاپوی پزشکان در این کشور شد تا مردم و جامعه ی سلامت را نسبت به یک فروپاشی قریب‌الوقوع، آگاه سازند.

حالت اضطراری اعلام شده ی ژاپن، با ابهام همراه است.

مردم ژاپن اخیرا آغاز به ابراز نگرانی برای وضعیت موجود کرده اند و معتقدند که دولت اقدامات لازم برای کنترل بحران به وجود آمده را انجام نمی‌دهد.

“کریس” فردی که اخیرا از اروپا به کشور ژاپن مهاجرت کرده است، با MNT مصاحبه کرده است. وی در ارتباط با وضعیت اضطرار موجود در “Yokohama “، شهر محل اقامت خود اینگونه توضیح داد:

” به طور موثر، دولت دستور تعطیلی برخی مدارس و مشاغل ( مشاغلی که شرایط کار در منزل برای آن‌ها مقدور باشد ) را صادر کرد. اما دولت تنها می‌تواند این امر را از ساکنین جامعه و صاحبان مشاغل درخواست نماید، و قادر به ثبت آن به صورت یک ” قانون” نخواهد بود.

وی همچنین افزود:

“درحالیکه بسیاری از مشاغل بزرگ در Yokohama ( به ویژه پیرامون ایستگاه قطار اصلی ) درخواست تعطیلی صادره از جانب دولت را پذیرفته‌اند، قطارها هنوز در ساعات شلوغی، با ازدحام جمعیت مواجه می‌باشند و همچنین برخی رستوران‌ها و کافه‌ها نیز همچنان باز بوده و به فعالیت خود ادامه می‌دهند.

کریس همچنین اذعان داشت که کمبود پاسخ‌های سختگیرانه تر از جانب دولت‌ها به این معناست که موافقت با محدودیت‌های ارائه شده و پیشنهادی در راستای مبارزه با شیوع کرونا، کار چندان ساده‌ای نیست.

وی افزود : ” با وجود  اینکه سوپرمارکت‌ها، برای ایجاد فاصله ی اجتماعی ( فاصله گذاری اجتماعی)، به ویژه به هنگام پرداخت هزینه ی کالا از سوی مشتری تدابیری اندیشیده‌اند ( به واسطه ی اقداماتی از قبیل استفاده از جایگاه‌های صف مشخص شده، و یا استفاده از صفحات شفاف پلاستیکی برای حفاظت از صندوقداران)، اما با همه ی این اوصاف رعایت فاصله ی اجتماعی لازم هنگام عبور از راهروهای باریک ممکن نخواهد بود.

استفاده از ماسک، به من حس امنیت می‌دهد! هرچند در حقیقت فایده ی چندانی برای جلوگیری از ویروس کرونا ندارد.

برخی از کشورهای اروپایی نسبت به شیب تند رشد ابتلا به COVID-19، سریع‌تر پاسخ دادند. در دهم مارس، ایتالیا فرمان یک قرنطینه ( حبس خانگی ) سراسری را صادر کرده و به اولین کشور صادر کننده ی چنین فرمانی در اروپا مبدل شد.

دولت تمام سفرها را در کشور منع کرده و مردم تنها برای انجام امور ضروری ( از قبیل تهیه ی غذا)  اجازه ی خروج از خانه را داشتند. هنگام خروج از خانه نیز، مردم موظف به حمل اظهارنامه ی دولتی و استفاده از ماسک و دست کش یک بار مصرف، می‌باشند.

برخلاف وضعیت رو به بهبود و کاهش سرعت شیوع این ویروس در بسیاری از جوامع، دولت ایتالیا اخیرا در تاریخ سوم می، ممنوعیت‌ها و سختگیری‌ها را در سطح جامعه افزایش داده است.

” لارا ” فردی ساکن ناحیه ی ایتالیایی نشین منطقه ی Friuli Venezia Giulia، در مصاحبه با MNT اینگونه توضیح داد:

” ما اجازه ی بیرون رفتن و یا سفر به دیگر شهرها را نداریم و باید در خانه بمانیم. تنها یک نفر از اعضای خانواده و آن هم تنها برای دلایل قابل قبول و نیازهای ضروری، از قبیل خرید مایحتاج، مراجعه به داروخانه یا شرکت پست و از این قبیل امور واجب ؛ اجازه ی خروج از منزل را دارا می‌باشد.

” تابع قوانین اعمال شده از جانب دولت هستم و تنها زمانی خانه را ترک می‌کنم که ماسک و دستکش پوشیده و امر واجبی برای رسیدگی دارم. اکنون که هوای بیرون رو به گرمی‌گذاشته است، استفاده از ماسک کمی‌دشوارتر شده است ولی من همچنان از آن استفاده می‌کنم زیرا ؛ با جود اینکه می‌دانم در حقیقت کار مهمی‌انجام نمی‌دهد، اما استفاده از آن مایه ی آرامش خاطر من می‌باشد.”                                                                                

-لارا، ایتالیا

اسپانیا، دیگر کشور اروپایی که به سختی مورد حمله ی این ویروس ویرانگر قرار گرفت، از چهاردهم می، محدودیت‌های سراسری خود را سختگیرانه‌تر، شدت بخشید.

هرچند تاکنون 208,000 نمونه ی تأیید شده ی ابتلا به COVID-19 در اسپانیا به ثبت رسیده است، نخست وزیر اسپانیا، اعلام کرد که این کشور در اوایل ماه آوریل به پیک شیوع ویروس کرونا ، این پاندمی‌ویرانگر، رسیده‌است.

” من و دوستمهر دو، علائمی‌مشابه با علائم COVID-19 داشتیم و هردو طی مدت 10 روزی که درگیر بیماری بودیم، به ضدعفونی شخصی خود پرداختیم و از نوع ارتباط فیزیکی با یکدیگر اجتناب ورزیدیم.”                                                   

_ سوسانا، از مادرید اسپانیا

سوسانا اذعان داشت، که وی تلاش می‌‌کرد تا نسبت به وضعیت به وجود آمده و بیماری خویش، همچنان خوش بین باشد. اما او نیز مانند دیگر عده ی کثیری از افراد نسبت به آثار اقتصادی و عاطفی نشأت گرفته از این قرنطینه ی سراسری، نگرانی‌هایی دارد:

” من نسبت به تأثیراتی که این بحران فراگیر بر خانواده‌هایی بر جای خواهد گذاشت، که در سطوح متفاوت تحت حمله ی این ویروس قرار گرفته و از آن رنج برده‌‍اند، بی‌نهایت نگرانم. خانواده‌هایی که در جریان شیوع این بحران، عزیزان خود، موقعیت‌های شغلی خود و مواردی از این قبیل را، از دست داده‌اند.”

از شواهد امر بر می‌آید که دولت اسپانیا نسبت به میزان شیوع این پاندمی‌ابراز نگرانی‌هایی دارد و تدابیری برای کاهش این شیوع از ماه “می” اندیشیده است. اما با این وجود انتقادهایی در رابطه با ابهامات موجود در رابطه با فرایند رشد و شیوع این بیماری در کشور، وجود دارد.

سوئد: نمونه‌ای از ضعف در ایجاد قرنطینه ی شخصی

سوئد: نمونه‌ای از ضعف در ایجاد قرنطینه ی شخصی

دیگر کشورهای اروپایی، از ممنوعیت‌ها و سختگیری‌های کمتری بهره بردند. برای مثال، در انگلستان، نخست وزیر ” جانسون ” در بیست و سوم مارس، دستور یک قرنطینه ی سراسری را صادر کرد، درحالیکه میزان سختگیری‌ها در این کشور نسبت به سایر نقاط، کمتر بوده ‌است.

برخلاف ایتالیا، در انگلستان، مردم بدون داشتن اظهارنامه و اجازه ی خروج هم، قادر و مجاز به ترک منزل شخصی می‌باشند. لزوم داشتن دلایل منطقی برای خروج از منزل ( از قبیل تهیه ی غذا، موارد بهداشتی-درمانی، کار و….) با انتقادهایی در زمینه ی بی فایده و شفاف نبودن این بیانیه، مواجه شد.

برخی، با این حال، سیستم نسبتا متعادل و آزادی نسبی ارائه شده از سوی بریتانیا را، خوشایند یافتند.

” هری ” شخصی ساکن برایتون انگلستان، در مصاحبه با MNT اینگونه توضیح داد :

” سختگیری‌های کمتر بریتانیا در زمینه ی ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها، نسبت به دیگر کشورهای اروپایی، برای حفاظت از سلامت روانی افراد حین حفاظت از سلامت جسمانی آنان، بسیار مهم و حیاتی ‌است. با چنین شرایطی، من در ایام قرنطینه نیز همچنان می‌توانم فعال باقی بمانم، از هوای تازه و نور خورشید انرژی بگیرم، و از حبس مدام و پیوسته در یک مکان که برای سلامت روح من مضر است، اجتناب کنم.”

در همین هنگام، کارکنان بخش ” خدمات ملی سلامت ” (NHS)، در مناطق متعلق به این بخش ( از قبیل بیمارستان‌ها ) در حال آماده‌سازی شرایطی مناسب و مقاومت در برابر فشار زیاد اعمال شده از جانب این بیماری هستند، تا همواره در مسیر کاهش آمار ابتلا و شیوع این پاندمی‌ویرانگر، گام بردارند.

دیگر کشورهای اروپایی از قبیل سوئد، که در مجموع نمونه‌های کمتری از ابتلا به COVID-19 را گزارش کردند، میزان بسیار کمتری ممنوعیت و محدودیت اجتماعی را نیز اعمال کردند.

مردم ساکن سوئد، کم و بیش به زندگی پیشین خود ادامه داده و اغلب از عقاید خود پیروی می‌کنند.

” سیمونا ” واقع در مالمو، به MNT اینگونه توضیح داد:

” سوئد، هیچگونه قرنطینه را به مردم خویش تحمیل نکرده است، و تنها بر فاصله گذاری اجتماعی تأکید و اکتفا، کرده است. اما من شخصا در کنار همراهم، به برخی موارد عمل می‌کنیم و سعی در رعایت نکات بهداشتی و ایزوله سازی خود، داریم.”

وی همچنین افزود:

” ما برای خرید بیرون می‌رویم، گاهی اوقات با دوستان خود ملاقات می‌کنیم، یا در زیر نور خورشید قدم می‌زنیم، ولی در حقیقت این یک قرنطینه سازی شخصی صحیح، به شمار نمی‌رود.”

با این حال، برخی متخصصان معتقدند و این نگرانی را ابراز می‌کنند که، دولت سوئد، وقوع و شیوع ویروس کرونا را در کشور دست کم و ناممکن در نظر گرفته است. برخی دیگر اعتقاد دارند که دستورالعمل‌های اجرایی در سوئد، افراد مسن‌تر جامعه را – که از اقشار و گروه‌های آسب پذیر هستند- در معرض خطر ویروس و بیماری قرار داده‌اند.

از شواهد امر بر می‌آید که، یکی از کشورهایی که در فرایند مبارزه و رویارویی با شیوع ویروس کرونا بسیار قدرتمند عمل کرده است، فنلاند می‌باشد. کشوری که نخست وزیر آن در 22 آوریل، از سیستم مقاومتی آن با عنوان ” استراتژی مرکب ” یاد کرد.

این استراتژی، یک فرایند تدریجی از کاهش میزان محدودیت‌ها و قرنطینه را به هنگام بررسی COVID-19، در بر می‌گیرد. این بررسی، به افراد جامعه این اطمینان را می‌دهد که هر فردی که در معرض ویروس کرونا قرار گرفته و به آن مبتلا شود، از مراقبت‌های لازم و مورد نیاز خود بهره مند خواهند شد. در حالیکه افرادی که مبتلا نشده و در معرض قرار نگرفته‌اند، به تدریج، به زندگی عادی خود باز خواهند گشت.

من هیچگاه نخواهم فهمید که آیا مبتلا به COVID-19 بوده‌ام یا نه!

من هیچگاه نخواهم فهمید که آیا مبتلا به COVID-19 بوده‌ام یا نه!

استراتژی ایالات متحده ی آمریکا، در برخورد با این پاندمی، از هنگامی‌که هر ایالت نحوه ی مجزایی را برای مقابله با شیوع در پیش گرفته است،  مورد حمله ی تعداد زیادی از انتقادات و اعتراضات قرار گرفته است. عدم توافق شدیدی میان دولت و سازمان‌های متعدد سلامت عمومی، به چشم می‌خورد.

در تاریخ 30 مارس، 30 ایالت آمریکا – شامل نیویورک، کالیفرنیا، واشنگتن و تگزاس – اهالی خود را به سمت قرنطینه و پناه خانگی هدایت کردند، در حالیکه برخی دیگر نحوه‌ای ملایم‌تر و با سختگیری کمتر را، در پیش گرفته و برگزیدند.

از 31 مارس، دپارتمان ایالت، به تمام ساکنین ایالات آمریکا، پیشنهاد اجتناب از سفرهای بین المللی را، ارائه کرد.

با اینکه، در مجموع محدودیت‌های آمریکا نسبت به دیگر کشورها ملایم‌تر و با سختگیری‌های کمتری همراه بود، گروهی از مردم در 18 ایالت، نسبت به اعلام قرنطینه اعتراض داشتند. این مردم معترض اعتقاد داشتند که این قبیل محدودیت، هم از لحاظ مالی و هم از لحاظ موارد دیگر، به آن‌ها آسیب رسانده است.

حتی رئیس جمهور، دونالد ترامپ، در خصوص کاهش شدت و میزان محدودیت‌ها صحبت کرده بود و اذعان داشت، که پاندمی‌خیلی وقت است که در آمریکا به اوج خود رسیده است.

با این حال، برخی متخصصان پزشکی، برعلیه این اعتراضات صحبت کردند و بر این امر تأکید کردند که این معترضان، ممکن است زندگی و سلامت دیگر افراد جامعه را در معرض خطری ناگزیر، قرار دهند.

در کانادا، تنها دو استان – شامل اونتاریو و آلبرتا – به دنبال افزایش آمار شیوع و ابتلا به ویروس کرونا، در نیمه ی اول ماه مارس، شرایط اضطرار و بحران را اعلام کردند.

یک نگرانی ابراز شده در میان متخصصان و عموم مردم، این است که مسئولین کانادا، برای کسب اطلاعات و داده‌های بهداشتی دقیقی اقدام نکرده اند و همچنین آزمایش‌های انجام شده در راستای COVID-19 نیز، رو به نزول و اختصار هستند. و در حقیقت محدوده‌ای که تحت تأثیر ویروس جدید کرونا قرار گرفته است، ناشناخته و نامعین باقی مانده است.

” استفن” فردی ساکن استان اونتاریو کانادا، به MNT اینگونه اعلام کرد که ؛ علیرغم علائمی‌که در وی بروز کرده بود و مشابه با علائم کرونا به نظر می‌رسید، به امکانات لازم جهت بررسی این موضوع که آیا حقیقتا مبتلا به کرونا بوده است یا خیر، دسترسی کافی نداشت.”

وی همچنین افزود :

” پیش از این، در زمان و دوران قرنطینه، من چند روزی بیمار بودم در حالی که علائمی‌مشابه با سرماخوردگی و آنفولانزا داشتم. پیشنهاد و توصیه ی مطرح شده در چنین شرایطی در خانه ماندن و ایزوله سازی شخصی، به مدت 14 روز می‌باشد. و از طرف دیگر توصیه می‌شد که تا زمانی که علائم در بدن شما رشد نکرده‌اند، به مراکز درمانی مراجعه نکنید. بنابراین من هیچگاه نخواهم فهمید که آیا مبتلا به کرونا بوده‌ام یا خیر، هرچند شخصا گمان می‌کنم تنها مبتلا به یک سرماخوردگی ساده بوده‌ام.”

سلامت جسمانی و روانی در هنگام خطر

در این میان، متخصصان نگران این مسئله نیز هستند که مردم، در سراسر جهان، با وضعیت رو به رشدی از بیماری‌ها و آسیب‌های روانی، مواجه هستند.

این موضوع به صورت واضح و مبرهن، از خیل عظیمی‌از پاسخ‌ها و بازخوردهایی که MNT از مردم سراسر جهان دریافت کرده است، عیان و نمایان می‌شود ( به دست می‌آید ). از طرفی، برخی مردم از نقاط متفاوت جهان، اذعان داشتند که، برخی اقدامات خاص و سختگیرانه ی بعضی کشورها، علاوه بر آسیب روانی، منجر به بروز آسیب‌های جسمانی در افراد جامعه، شده است.

” میهای” ساکن رومانی، گفت که خود و خانواده‌اش، همگی با سطح رو به رشدی از استرس و ناراحتی‌های جسمانی، مقابله می‌کنند.”

فاصله گذاری اجتماعی، سلامت جسم و روان ما را تحت تأثیر قرار داده است. تنها فعالیت ما، حرکت و قدم زدن در خانه است، و ما به مرور در حال ابتلا به کمر درد هستیم.”

وی افزود : ” از لحاظ روانی، دچار استرس بیشتر و زودرنج تر شده‌ام، صبر و آرامش خود را بسیار سریع‌تر از دست می‌دهم. از طرفی دیگر، پسر یک ساله‌ام دچار اضطراب شده و با اختلالات خواب مواجه شده است.”

” نیکولتا ”  مجدد ساکن رومانی، احساساتی از این دست را تکرار می‌کند.

” من فکر می‌کنم، از لحاظ جسمانی، من هم به شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌ام، زیرا در پی این کم تحرکی پیوسته، چند کیلوگرمی‌وزن اضافه کرده‌ام. از لحاظ روانی نیز، در این بازه ی زمانی، استرس زیادی را متحمل شدم. بسیار سخت است که نتوانی ورزش کنی و تحرک داشته باشی، و هر روز تنها یک سری امور ساده تکرار کنی. در حقیقت این غیر ممکن است که تحت تأثیر چنین شرایطی قرار نگیری، تمام افراد حداقل به صورت ناخوداگاه نیز، تحت تأثیر این شرایط نچندان خوشایند، قرار می‌گیرند.”

هیچ نظری در ارتباط با اتفاقی که برای پسرمان خواهد افتاد، نداریم !

بسیاری از افرادی که با MNT مصاحبه کرده‌اند، نسبت به اعضای خانواده ی خود ابراز نگرانی کرده و اذعان داشتند، که در برخورد با برخی خطرات و ریسک‌های موجود، احساس ناتوانی می‌کنند.

” ما استرس زیادی را متحمل شدیم، نه به این خاطر که این بیماری بحرانی و یا غیر قابل تحمل است ؛ بلکه به این دلیل که اگر مبتلا به بیماری شویم، باید در واحدهای عفونی و آلوده ی ( بهداشتی) تحت درمان قرار بگیریم، و هیچ نظری در رابطه با پیامدهای بعدی و یا آینده و وضعیت فرزندمان، نداریم.”                                                                              

– میهای، رومانی

” دایانا ” فردی ساکن فرانسه، توضیح داد:

” من کمی‌مضطرب و دلواپس بودم. نه لزوما برای خودم، بلکه برای تمام مردم اطرافم، خانواده‌ام که دور از من هستند، و در نهایت تنها احساس ضعف و ناتوانی داشتم.”

در این بین، برخی از افراد مورد مصاحبه، تلاش بسیاری می‌کردند تا از پس حزن و اندوه نشأت یافته از از دست دادن عزیرانشان بر اثر کرونا، بر بیایند.

” مارتینا ” ساکن بلژیک است اما خانواده ی وی ساکن ایتالیا می‌باشند.  وی اینگونه توضیح داد که دو نفر از اعضای خانواده ی او بر اثر کرونا، جان باختند. اما او هیچ امکانی برای حضور در کنار اعضای خانواده ی خویش و نزدیکی به آن‌ها، نداشت.

” من اخیرا یک عمو و یک خاله در هر دو خانواده ی پدری و مادر ی خویش را از دست دادم. بنابر شرایط موجود، هیچگونه مراسم ختم و تشییعی برای این عزیزان، برگزار نشد. بنابر درد و رنج باقی مانده از این فقدان و آثار روانی آن بسیار ماندگار، مخرب و دردناک، خواهند بود.”

امیدهایی برای آینده…

هنگامی‌که از این افراد در این باره پرسیدیم که امید و انتظارات آن‌ها برای آینده ی پس از کرونا چه هستند ؛ بسیاری از آنان پاسخ دادند که، نمی‌خواهند زندگی و جنبه‌های متفاوت آن، به دوران قبل از این پاندمی‌بازگشته و شبیه گذشته شود.

برخی چنین گفتند که، کار کردن در خانه یا به اصطلاح دورکاری، برای آنان یک تغییر مثبت به شمار می‌رود و اعتقاد داشتند که صاحبان مشاغل در سراسر دنیا باید شروع به ارائه ی سیستم کاری منعطف‌تر و با قابلیت انجام کار از راه دور، کنند.

مارتینا افزود :

” امیدورام با پایان یافتن قرنطینه، موج قدرتمندی از انرژی خلاقیت در میان مردم به جریان درامده، و به بشریت این اجازه را دهد تا در درک کلی خود نسبت به کار  و کار کردن بازنگری کرده و به نتایج جدیدی دست یابد.”

” میساتو ” احساسات و عقاید مشترکی را در این زمینه به اشتراک گذاشت. وی توضیح داد:

” دیدگاه خوشبینانه ی من، این است که این پاندمی، فرصت‌های بسیاری را برای ما به ارمغان آورده است. تا زندگی‌هایمان را کمی‌آهسته تر کند، که پیش از این با سرعت زیادی در حال حرکت بود. و با این فرصت ایجاد شده، به ما این اجازه را داد تا بر رفتار و عقایدمان کمی‌بیشتر متمرکز شده و فکر کنیم.”

میساتو همچنین اشاره کرد:

” با تشکر از تغییرات اخیری که در سبک زندگی‌ام رخ داده است، اکنون مشکلات کمتری با خشکی (عضلات) شانه‌هایم دارم. همچنین، من از کار کردن در خانه بیزار نیستم، چراکه دیگر مجبور به سفرهای ممتد برای شرکت در کنفرانس‌ها نیستم و در حال حاضر از این وضعیت آرام موجود بسیار راضی هستم.”

تقریبا، تمام افرادی که با MNT مصاحبه کردند، اعتقاد داشتند که ؛ مردم، جوامع، تصمیم گیرندگان عمومی، باید تغییراتی اساسی و گسترده را، در راستای بهبود ابعاد و جوانب زندگی مردم، تصویب کرده و به اجرا دربیاورند.

و اما در پایان، این مقاله را با سخنی دلنشین خاتمه می‌دهیم.

“من امیدوارم، تمام انسان‌ها پس از پایان این واقعه، مردم بهتری باشیم.”  

– سیلویا، استرالیا

امیدوارم میهمان ناخوانده ی زندگی تمامی‌ما، COVID-19، در کنار تمام خاطرات تلخ و حوادثی که برایمان ساخت، حداقل رد پای کوچکی از استقامت، بینش متفاوت و تغییر افکار را بر زندگی‌هایمان، بر جای گذارد، و دنیای نوینی از عقاید و درک را به ما زمینی‌ها، هدیه کند.

برای مطالعه ی دیگر مقالات بین المللی در این زمینه با ما همراه باشید.

رفرنس انگلیسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست