0
0

کمک های مهارت های یادگیری به محققان در شناسایی مناطق مغزی

352 بازدید

خلاصه: مطالعات نشان داد طبقه بندی دانشی که از قبل در مناطق مغزی اولیه بینایی حضور دارند، چگونگی ذخیره شدن حافظه های معنایی انتشار یافته در سراسر مغز را آشکار می سازند.

منبع: موسسه ماکس پلانک

این نقاشی رامبرانت است یا  فرمیر؟ برای افراد غیر متخصص، این اغلب چالش بر انگیز است که بین نقاشی این اساتید قدیمی تمایز قائل شوند.از طرف دیگر برای چشمان کار کشته یک فرد مجرب، این اصلا دشوار نیست. اکنون دانشمندان موسسه نوروبیولوژی ماکس پلانک آشکار ساختند که موش ها هم می توانند تصاویر را به طبقه بندی هایی مرتب کنند. مطالعه نشان داد که بخشی از دانش طبقه بندی که از قبل در نواحی اولیه بینایی حاضر است، چگونگی چنین چیز انتشار یافته ای مانند حافظه های معنایی در سراسر مغز ذخیره می شود.

آیا تا به حال تلاش کرده اید که نقاشی های رامبرانت و فریمیر را از هم تشخیص دهید؟ مطمئنا می تواند مانند یک بازی حدس زدن به نظر برسد: برای از نگاه فردی که به اندازه کافی کارکشته نیست تفاوت ها نامحسوس هستند.. اگرچه یک علاقه مند به هنر با طبقه بندی کردن مشکلی ندارد- با اینکه سرنخ های کمی به کار فته وجود دارد. این چطور ممکن است؟

حافظه معنایی یک مخزن برای دانش های بدست آمده از تجربه است

یک کلید برای موفقیت تمرین است. افراد مجرب در هنر هرروزه به هزاران نقاشی نگاه می کنند. آنها به تدریج این حس را توسعه می دهند که ویژگی هایی در تمییز دادن نقش دارند. این حس چیزی نیست جز دانش کسب شده که در حافظه معنایی ذخیره شده است. این نوع از حافظه شامل تمامی اطلاعات انتزاعی است که به یک تجربه خاص مرتبط نیست.: به طور مثال، این واقعیت کلی که فرمیر یک نقاش هلندی است- در تضاد با حافظه دقیقی که برای اولین بار کجا نقاشی فرمیر دیده شده.

اگرجه ما تا به امروز درباره چگونگی ذخیره شدن حافظه معنایی کم می دانیم. پیتر گلشتین (Pieter Goltstein)، نوروبیولوژیست توضیح می دهد: برای مطالعه کردن چگونگی ذخیره شدن چنین اطلاعاتی، ما ابتدا نیاز داریم که بدانیم که در کجای درون مغز پیدایش می کنیم.. ما با این ایده جلو رفتیم که موش یک مسئله مشابه با آنهایی که در هنر مجرب هستند بدهیم، و آزمایش کنیم که آیا حیوانات می توانند چنین دانش پیچیده ای کسب کنند.

موش ها در طبقه بندی مجرب شدند

علاوه بر آن ساندرا رینرت(Sandra Reinert)، پیتر گلشتین(Pieter Goltstein) تصاویری با الگو راه راه به موش ها نشان دادند، که آنها به دو طبقه بندی مرتب شده بودند. برای انجام این کار، حیوانات باید جنبه های مختلف راه راه ها که هم شامل پهنا و هم جهت آنها است را می سنجیدند.

به طور شگفت انگیزی، بعد از یک فاز یادگیری اولیه، موش مشکلی در مرتب سازی الگوها به طبقه بندی صحیح نداشت. آنها مجرب شده بودند و به سادگی می توانستند دانش طبقه بندی شان که تازه یادگرفته بودند را برای الگو هایی که در طول یادگیری هنوز ندیده بودند بکار ببرند- ملاک قرار دادن بر طبق ویزگی طبقه هایی که به عنوان اطلاعات معنایی ذخیره شده بودند.

قشر بینایی به طبقه بندی کمک می کند

اما اطلاعات طبقه بندی شده از قبل در قشر بینایی ذخیره شده است، جایی که محرک های بینایی وارد و بازنمایی می شوند؟ یا تنها پس از بسیاری از مراحل پردازش اولیه، در برخی از مناطق مغزی عالی تر یافت می شود؟

دانشمندان برای پاسخ به این سوال از یک کمی ترفند استفاده کردند: از آنجا که نورون ها در قشر بینایی به محرک های بینایی در یک مکان خاص واکنش نشان می دهند، آنها ابتدا موش ها را با استفاده از نشان دادن الگوهای راه راه که تنها در بخشی از میدان دیدشان نمایان بود تمرین دادند. بدین ترتیب تنها گروهی از نورون ها در این حیوانات تمرین دیدند.

ولی هنگامی که محققان الگو ها را به مکان دیگری منتقل کردند، و بدین طریق محرک توسط نورون های دیگری پردازش می شد، موش ها دیگر نتوانستند طبقه بندی کنند. غیر فعال کردن قشر بینایی هم به نتایج مشابهی منجر شد.

روی هم رفته، این نتایج نشان می دهد که نورون ها در قشر بینایی در وظیفه یادگیری طبقه بندی دخیل هستند.

 

امضای حافظه های معنایی از حالا در قشر بینایی یافت می شود

در موازی با تمرین طبقه بندی، دانشمندان قادر بودند تا بار ها فعالیت بسیاری از نورون ها را شناسایی کنند و تغییرات را فرای دوره یادگیری است. جالب اینجاست که هر چه به انتهای فرایند نزدیک بشویم، برخی مناطق قشر بینایی در طبقه بندی بهتر می شود.

مارک هابنر(Mark Hübener) نویسنده ارشد مطالعه، توضیح می دهد: “نورون ها در این مناطق دو نوع ورودی دریافت می کنند. آنها به یک محرک بصری خاص پاسخ می دهند و آنها همچین زمانی که موش یک تصویر را به طبقه بندی صحیح مرتب می کند اطلاعات دریافت میکنند. این به نورون ها برای شناسایی محرک های بینایی مهم مرتبط با طبقه ها کمک می کند و واکنش شان را به آنها افزایش می دهد. “

بنابراین نورون ها در قشر بصری می توانند پاسخ خود را در طول یادگیری سازگار کنند. اما نه تنها این: تجزیه و تحلیل داده ها، یک منطقه از قشر بینایی به نام POR را به طور خاص مشخص می کند. جایی که محققان نشانه هایی از طبقه بندی اطلاعات انتزاعی ذخیره شده  یافتند. مطالعه بدین صورت پیگیری می کند که یادگیری انتزاعی از قبل در ابتدای سطوح پردازش بینایی شروع می شود.

منبع

مقاله در نیچر نوروساینس

 

بیشتر بخوانید

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://sepantazistapadana.co.ir/?p=31963
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوکپینترستلینکدین
Danialhypnosis
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد کمک های مهارت های یادگیری به محققان در شناسایی مناطق مغزی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.