0
0

اینتروسپشن چیست و چگونه بر رفتار ما اثر می گذارد؟

79 بازدید

احساساتی که از درون بدنتان آید، مانند حس کردن ضربان قلب و تنفس یا وقتی که می فهمید گرسنه اید را چه می نامید؟ این اینتروسپشن(Interoception) نامیده می شود. اینتروسپشن هم یکی از حواس ماست، مانند بینایی، شنوایی، چشایی، بویایی و لامسه. در این مقاله ما درباره چیستی اینتروسپشن و چگونگی ارسال اطلاعات این حواس، از بدن به مغز منتقل می شود. همچنین ما کمی درباره اینکه اینتروسپشن چگونه اندازه گیری می شود و انواع اینتروسپشن صحبت خواهیم کرد. در نهایت درباره اهمیت اینتروسپشن در چیزهایی مانند شناسایی هیجانات در خودمان و دیگران، سلامت جسمانی و روانی  و چرا فهم چگونگی تغییر اینتروسپشن در طول زندگی مان ممکن است کمک کند که بدانیم چرا اینتروسپشن افراد متفاوت است، بحث خواهیم کرد.

بیشتر ما پنج حس پایه ای را شنیده ایم، لامسه، بویایی، چشایی، بینایی و شنوایی ولی عده کمی از ما درباره اصطلاح اینتروسپشن را می دانند. اینتروسپشن به معنای حس کردن سیگنال های داخلی از بدن تان، مانند زمانی که گرسنه هستید، زمانی که ضربان قلب تان سریع است ، و یا زمانی که به توالت نیاز دارید. احتمالا همیشه به این سیگنال ها توجه ندارید، اما اگر معلمتان از شما بخواهد که یک ارائه کلاسی بدهید یا فقط دنبال اتویوس بدوید، احتمالا تپش قلب خود را در قفسه سینه حس خواهید کرد. بخش هایی از مغز به طور پیوسته سیگنال های درونی را رصد می کنند تا عملکرد بدنتان را به درستی حفظ کنند و زمانی که چیزی تغییر می کند شما را متوجه کنند. مغز شما ممکن است خبر دهد که دچار کمبود آب هستید این باعث می شود که شما احساس تشنگی کنید و یک نوشیدنی بنوشید. حفظ بدن در یک حالت متعادل خنثی هومئوستازی(Homeostasis) نامیده می شود.

چگونه این سیگنال ها از بدن به مغز می رسند؟ این بستگی به سیگنال مورد صحبت ما دارد؛ برخی از سیگنال ها، مانند درد، از طریق یک مسیر کمی متفاوت از سایر سیگنال هایی همچون ضربان قلب منتقل می شوند. با این حال، سیگنال ها به بخش های مشابه ای از مغز سفر می کنند. در وسط مسیر، آنها از طریق بخشی از مغز به نام تالاموس که ایستگاه تقویتی است که اطلاعات را به بخش های مختلف مغز جهت دهی می کند. یک ناحیه کلیدی که اطلاعات به آن ارسال می شود اینسولا است (شکل ۱).

مسیر های عصبی مغز برای اینتروسپشن

شکل۱- نمونه ساده شده مسیر های دخیل در اینتروسپشن: (۱) سیگنال ها توسط سلول ها شناسایی می شوند. برخی از سیگنال ها (مانند تنفس یا ضربان قلب) مسیر متفاوتی را نسبت به سیگنال های دیگر(درد یا دما) ، اما همه آنها در امتداد فیبرهای عصبی سفر می کنند و در یک ناحیه مغزی به نام تالاموس به پایان می رسند. (۲) تالاموس سیگنال ها را جمع آوری می کند و اطلاعات را به ناحیه مغزی نهایی اینتروسپشن به نام اینسولا پاس می دهد.(۳) اینسولا پیام را به آگاهی هشیارانه (conscious awareness) می رساند، که باعث می شود فرد از احساس گرسنگی / گرمی / خستگی و غیره آگاه باشد.

 

درحالی که هومئوستازی اغلب خارج از آگاهی عمل می کند، به این معنی که ما متوجه رخ دادن آن نمی شویم، ما می توانیم به سیگنال های داخلی توجه کنیم، به طوری که آنها را آگاهانه متوجه می شویم. حس کردن ضربان قلبتان آسان است یا دشوار؟حالا به این فکر کنید که اغلب مواقع چگونه متوجه ضربان قلب خود هستید. در زندگی روزمره خود، آیا اغلب متوجه ضربان قلب تان هستید، به ندرت، و یا جایی در وسط اینها؟

 

آیا متوجه شدید که این سوالات چیز های متفاوتی از شما می خواهند؟ در ابتدا از شما پرسیده شد که چقدر در احساس ضربان قلب خود خوب هستید؟ این دقت اینتروسپشنی( Interoceptive accuracy)نامیده میشود. دومی از شما می پرسد که اغلب چگونه متوجه ضربان قلب خود هستید. ما این را توجه اینتروسپشنی ( Interoceptive accuracy) می نامیم. روش هایی که ممکن است اینتروسپشن افراد را تست کنیم را در شکل ۲ بررسی کنید.

اندازه گیری اینتروسپشن

شکل ۲- ما چگونه انواع اینتروسپشن ها را اندازه گیری میکنیم؟ توجه و دقت اینتروسپشنی می تواند با پرسشنامه ها اندازه گیری شود. اما از نظر برخی جواب دادن به این پرسشنامه ها دشوار است. ما هچنین اینروسپشن را می توانیم با دادن وظابف (Tasks)  اندازه گیری کنیم. برای سنجش دقت، ممکن است از شما بخواهیم که تعداد ضربان قلب خود را بشمارید یا اگر بیپ ها (صدای بوق) با ضربان قلب شما همزمان(هم ریتم) است، به ما بگویید. برای اندازه گیری توجه، ممکن است در طول روز پیام های متنی را به تلفن تان  در زمان های مختلف ارسال کنیم؛ تا از شما بپرسیم که درباره کدام سیگنال  فکر می کنید! اینتروسپشن برای اندازه گیری نیازمند ریزه کاری و مهارت است، بخشی به این خاطر است که دانشمندان همیشه نمی دانند که در داخل بدن شما چه اتفاقی می افتد. دانشمندان گاهی با  سر اینکه بهترین وظیقه(Task) برای بکار بردن چیست، یا اینکه چه وظیفه ای خوب یا بد است، توافق ندارند.

 

تفاوت های فردی در اینتروسپشن

حالا که درباره دقت اینتروسپشنی، توجه اینتروسپشنی و برخی از راه های ممکن برای اندازه گیری آنها می دانید، برگردید و درباره سوالاتی که از شما می پرسیم فکر کنید. چقدر در احساس ضربان قلب تان راحت هستید؟ اغلب چگونه متوجه ضربان قلب خود هستید؟ شاید تعجب کنید اگر بدانید که تفاوت فردی گسترده ای در پاسخ دادن افراد به این پرسش ها و عملکردشان در انجام دادن وظایف وجود دارد- این به این معنی است که همه متفاوتند. چیزی که مورد علاقه روانشناسان است تاثیر این تفاوت های فردی بر رفتار، سلامت و بهزیستی (well-being) است.

روش های متعددی وجود دارد که افراد می توانند در اندازه گیری اینتروسپشن متمایز شوند که در شکل ۲ درباره آن صحبت کردیم. به عنوان مثال، دوست شما ممکن است در احساس سیگنال های بدن از شما دقیق تر باشد، اما شما ممکن است توجه بیشتری به سیگنال های بدن خود نسیت به دوست تان انجام دهید. در حالی که روانشناسان ممکن است در مورد چگونگی اندازه گیری تفاوت های فردی در اینتروسپشن مخالف باشند، اکثرا موافق هستند که این تفاوت ها ممکن است پیامدهای مهمی داشته باشند.

برخی از پیامدهای آن شگفت انگیز نیستند. به عنوان مثال، اگر شما مشکلی در حس کردن سیگنال های معده داشته باشید، ممکن است بیش از حد غذا بخورید یا بنوشید. اگر در حس کردن سیگنال های درد مشکل داشته باشید چه؟ تنها ممکن است زمانی بفهمید آسیب دیده اید، که اطلاعات رااز  حواس دیگر دریافت کنید، مثلا بینایی ، زمانی که می بینید یک کبود ظاهر شده است. این ممکن است کار شما را برای اجتناب از آسیب دیدن سخت کند. به شکل ۳ نگاه کنید و درباره این حواس فکر کنید. چه اتفاقی می افتد اگر ما تلاش کنیم تا سیگنال های خاصی را به درستی احساس کنیم؟

 

اینتروسپشن چیست و چگونه بر رفتار ما اثر می گذارد؟ | وبلاگ سپنتا زیست آپادانا

شکل ۳- مثال هایی از حواس اینتروسپشنی در بدنمان. به حواس داخل شکل نگاه کنید. چه اتفاقی می افتد اگر تلاش کنیم تا این سیگنال ها را احساس کنیم یا  اگر به آنها  بیش از حد توجه یا  بی توجهی کنیم ؟ ما فکر می کنیم تفاوت های فردی در توجه و دقت اینتروسپشنی اثرات متفاوتی دارند. چرا؟ برخی از افراد ممکن است توجه زیادی به سیگنال های درونی خود داشته باشند اما برایشان سخت باشد که به دقت آنها را حس کنند. به طور مثال، برخی از افراد ممکن است همیشه احساس کنند که نیاز به توالت رفتن دارند ولی هنگامی که می خواهند بروند میبینند شاید در واقع  نیازی ندارند. افراد دیگر ممکن است به سیگنال های درونی در زندگی روزمره خود کم توجه کنند، اما در طول یک آزمایش، در حس کردن آنها بسیار دقیق هستند.

 

اینتروسپشن ، هیجانات و تصمیم گیری

تحقیقات پیشنهاد می کنند که تفاوت های فردی در اینتروسپشن شاید اثراتی نیز بر رفتار داشته باشد که انتظارش را نداریم، مثل تجارب هیجانی و تصمیم گیری.

چگونه می توانیم بدانیم که آیا ما خوشحال ، غمگین، عصبانی یا بیزار هستیم؟ هنگامی که احساسات را تجربه می کنیم، معمولا با تغییر در بدن مثل ضربان قلب و تنفس همراه است . اگرچه ضربان قلب سریع شما می تواند به معنی خیلی چیز ها باشد- ممکن است ترسیده باشید، هیجان زده باشید، یا فقط از پله ها بالا رفته باشید! اکثر روانشناسان موافقند که ما مانند کارآگاهان عمل می کنیم و اطلاعات را از جهان اطراف مان جمع می کنیم تا بتوانیم احساساتی را تجربه کنیم. اگر قلب شما به خاطر یک ارائه کلاسی سریع بتپد، ممکن است بگویید حس می کنید ترسیده اید  و یا عصبی هستید، در حالی که اگر قلب شما سریع بتپد و تیم فوتبال تان در یک بازی برنده شده باشد، ممکن است بگویید احساس هیجان زدگی می کنید. حتی اگر شما از نشانه های دیگر را بکار بگیرید ، توانایی حس کردن سیگنال های درونی بخش مهمی از تجربه عاطفی شما است. تحقیقات از این ایده پشتیبانی می کند: افرادی که احساس سیگنال های درونی برایشان سخت است، اغلب تلاش زیادی برای هیجانی که تجربه می کنند دارند، و در شناسایی هیجانات در افراد دیگر دچار مشکل هستند. در مقابل، افرادی که می توانند سیگنال های درونی  را راحت احساس کنند، ممکن است هیجانات را با شدت بیشتری تجربه کنند.

اینتروسپشن شاید به تصمیم گیری کمک کند، بخصوص زمانی که مطمئن نیستیم که تصمیم درست چیست. یک مطالعه نشان می دهد، افرادی که در حس کردن ضربان قلب خوب بودند، در یک وظیفه که هدف بردن پول و اجتنبات از باختن پول بود، بهتر عمل کردند. چرا می تواند اینگونه باشد؟ یک ایده این است که مغز به یاد می آورد که کدام احساسات(مانند تغییر در ضربان قلب) اتفاق افتاده اند وقتی یک تصمیم گیری نتیجه خوبی دارد(مثل برنده شدن پول) و زمانی که نتیجه بدی دارد (مثل باختن پول). این به ما کمک می کند تا بهترین تصمیمات را اتخاذ کنیم، هرچند این احساسات معمولا در خارج از آگاهی هشیارانه ما هستند. این چیزی است که مردم معمولا منظورشان است وقتی که می گویند:” دلم میگفت این کار را کنم.” تفاوت های فردی در اینتروسپشن شاید به این معنی است که برخی افراد  از سیگنال های اینتروسپشنی برای کمک به تصمیم گیری استفاده می کنند، در حالی که دیگران به جایش  از اطلاعات خارج بدن، مانند محیط یا افراد دیگر استفاده می کنند.

اینتروسپشن و بهزیستی

تفاوت های فردی در اینتروسپشن ممکن است در بهزیستی مهم باشند. به طور مثال تحقیقات می گویند که افراد مضطرب بیشتر به سیگنال های درونی توجه می کنند. به این دلیل که به ضربان قلب توجه اضافی دارند، چیزی مثل ارائه کلاسی ممکن است در افراد مضطرب ترسناک تر باشد. افراد مضطرب ممکن است در موقعیت هایی افراد دیگر معمولا نمی ترسند یا مضطرب نیستند ممکن است متوجه شوند که ضربان قلب شان تند است. افرادی که مضطرب نیستند ممکن است فکر کنند که ضربان قلب شان به خاطر هیجان جشن تند می زند. ولی برای افرادی که مضطرب هستند، یک ضربان قلب سریع ممکن است آنها را به این فکر بیاندازد که از چیزی ترسیده اند.

در مقابل ، افرادی که احساس افسردگی می کنند ممکن است چالش هایی در دقت اینتروسپشنی داشته باشند. به طور مثال، افراد دچار افسردگی اغلب بیش یا کمتر از حد معمول می خورند، شاید به این دلیل است که برایشان دشوار است بگویند که گرسنه هستند یا سیر. گاهی افراد مبتلا به افسردگی از چیز هایی که معمولا لذت می بردند دیگر لذت نمی برند، که ممکن است به خاطر این باشد که آنها در احساس کردن سیگنال های درونی مرتبط با هیجانات مثبت مشکل دارند. اگر جایزه برنده شده باشید، آیا بدون احساس کردن سریع تر شدن ضربان قلبتان ، باز هم احساس خوشحالی می کنید؟ سوال های زیادی درباره اینکه چگونه اینتروسپشن به بهزیستی مرتبط است وجود دارد که دانشمندان سعی دارند به آنها پاسخ دهند.

اینتروسپشن در طول رشد

دانشمندان نمی دانند چرا برخی افراد سیگنال های درونی را به راحتی حس می کنند درحالی که برای دیگران سخت است. یک روش برای درک اینکه تفاوت های اینتروسپشن از کجا می آیند، مطالعه بر روی افراد با سنین متفاوت است. تفاوت های فردی حتی در کودکان خیلی کم سن هم نمایان است؛ در برخی از کودکان حس کردن بدنشان سخت و برای  برخی دیگر آسان است، و اینتروسپشن ممکن است برای برخی افراد در دوران بلوغ سخت تر شود. اگرچه ممکن است اینتروسپشن اثرات مشابهی در بزرگسالان و کودکان نداشته باشد. همین طور که بزرگسالانی که دقت اینتروسپشنی خوبی دارند ممکن است دیگران را بهتر درک کنند، شاید این برای کودکان صدق نکند. این برای دانشمندان مهم است که پژوهش های اینتروسپشن را در همه سنین انجام دهند بدین ترتیب می توانیم بفهمیم تفاوت های فردی چگونه ایجاد می شوند و اینکه آیا می توانیم به برخی افراد کمک کنیم که توانایی های اینتروسپشنی خود را بهبود ببخشند یا خیر.

جمع بندی

ما درباره اینکه مردم چگونه اطلاعات خارج از بدن را  با استفاده از دیدن یا شنیدن پردازش می کنند، خیلی می دانیم، ولی سوال های زیادی درباره این وجود دارد که چگونه اطلاعات ناشی از درون بدن مان را پردازش می کنیم، و چگونه این سیگنال ها بر رفتار، سلامت و بهزیستی اثر می گذارند. به طور مثال وقتی سن ما بالا می رود اینتروسپشن چگونه تغییر می کند، و چرا برخی آن را آسان تر دیگران انجام می دهند؟ ما به این علاقه مندیم که اینتروسپشن چگونه در طول زندگی تغییر می کند، به خصوص در سالهای نوجوانی، و آیا این تغییرات برای توانایی های هیجانی و بهزیستی ما مهم هستند یا خیر. این برای همه اهمیت دارد که اینتروسپشن چیست و چرا مهم است! درست مثل دیگر حواس مان، اینتروسپشن ممکن است برای بقا، هیجانات، تصمیمات و بهزیستی مان اهمیت داشته باشد. همینطور که مهم است پرسیده شود”چگونه احساس میکنم؟” ما فکر میکنیم که این هم مهم است که پرسیده شود، “چه چیزی حس می کنم؟”

منبع

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://sepantazistapadana.co.ir/?p=31139
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوکپینترستلینکدین
دانیال نژادمعصوم
عاشق مداخله در مغز، بدون شكافتن جمجمه و تجويز دارو 🧠😁/اين همون ايده اصلي هست كه در علوم اعصاب شناختي دوست دارم/ اگه دوست داشتين نظرات و سوالاتتون رو از طريق ايميل بهم بگين: [email protected]
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد اینتروسپشن چیست و چگونه بر رفتار ما اثر می گذارد؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.