• خانه
  • درباره ی ADHD چه باید دانست؟

درباره ی ADHD چه باید دانست؟

درباره ی ADHD چه باید دانست؟

افراد با اختلال بیش فعالی و کمبود توجه درمان نشده(ADHD)، درحفظ توجه، مدیریت سطح انرژی و کنترل تکانه ها مشکل دارند. در ایالات متحده، حدود ۸.۴ درصد کودکان و۲.۵درصد از بزرگسالان، ADHD دارند.دربرخی از کودکان ویژگی های ADHD، از ابتدای سن ۳سالگی شروع می شود.روش های درمان بیش فعالی، شامل دارو، تکنیک های مدیریت رفتاری ودیگر راهکاری عملی است.درپایین بررسی می کنیم ADHD چیست وچگونه یک فرد را تحت تاثیر قرار می دهد وکدام  روش های درمانی کمک می کند.

ADHD چیست؟

افراد مبتلابه ADHD درتمرکز روی کارها وکنترل توجه شان مشکل دارند.که می تواند برای مثال تکمیل یک پروژه را چالش برانگیز کند.

ADHD, می تواند توانایی های شخص برای تحصیل یا کارمحدود کند.میتواند منجر به استرس، اضطراب، وافسردگی شود.برخی افراد مبتلا به بیش فعالی نیز به سختی می توانند آرام بشینند.آن ها ممکن است خیلی سریع به ضرب ها واکنش نشان دهندوبه راحتی حواسشان پرت شود.درحالی که کودکان در هرسنی می توانندحواس پرتی وتکانشگری را تجربه کنند، این ویژگی ها درکسانی که بیش فعالی دارند بیش ازهمه قابل توجه است.

مشخصه ها

بیش فعالی ممکن است به یکی از سه روش زیرانجام شود.یک پزشک ممکن است بفهمد که این اختلال دارای موارد زیراست:

  • یک نمایش عمدتا بیش فعال و تکانشی
  • یک نمایش عمدتا بی توجهی
  • یک نمایش ترکیبی

افراد مبتلا به ADHD، بیش فعالی، تکانشگری وعدم توجه را در درجات مختلف تجربه می کنند.

بی توجهی

 

در زیر، برخی رفتارهای مرتبط با بی توجهی که ممکن است یک فرد، در فرد مبتلا به ADHD مشاهده کند وجود دارد:

  • خیال بافی
  • حواس پرت باشد وروی تمرکز در کارها مشکل داشته باشد
  • اشتباهات بی احتیاط
  • به نظرمی رسد درحالی که دیگران صحبت می کنند، گوش نمی دهند
  • دارای مشکل درمدیریت و سازمان دهی زمان
  • مرتبا وسایل روزمره را گم می کنند
  • مشکل درپیروی از دستورالعمل ها

 

بیش فعالی وتکانشگری

برخی یا همه موارد زیرممکن است درشخص مبتلا به بیش فعالی مشاهده شود:

  • به نطرمی رسد دائما درحال حرکت باشندوقادربه نشستن آرام نیستند
  • دویدن یا کوهنوردی درزمان های نامناسب
  • درمکالمه وفعالیت ها به نوبه خود مشکل دارند
  • تکان دادن یا ضربه به دست ها وپاها
  • زیاد صحبت کردن و سروصدا
  • به خطرانداختن غیرضروری

در بزرگسالان

بزرگسالان و کودکان معمولا علائم یکسان از بیش فعالی را تجربه می کنند. واین ها ممکن است مشکلاتی در روابط وکارایجاد کند.

اثرات این ویژگی ها خیلی گسترده است واز فردی به فرد دیگر متفاوت است وممکن است شخص متوجه شود که تجربه  ADHD  او با گذشت زمان تغییر می کند.

همه افراد مبتلا به ADHD پرسروصدا نیستند.یک کودک ممکن است درکلاس ساکت باشد.برای مثال درحالی که با چالش های شدید روبه رو می شود که آن ها را ابراز نمی کند.

درخانم ها

خانم های مبتلا به ADHD، احتمالا در توجه مشکل دارند.درحالی که مردان احتمالا  بیش فعالی وتکانشگری را بیش تر تجربه می کنند.این ممکن است یکی از دلایل تشخیص بیش فعالی مردان بیش از زنان باشد.بیش فعالی راحت تر از بی توجهی قابل تشخیص است.

تشخیص

بیشتر کودکان مبتلا به ADHD، زمانی که در مدرسه ابتدایی هستند، تشخیص داده می شوند.اما برخی ممکن است این کار را تا سن بلوغ یا بزرگسالی انجام ندهند.هیچ آزمایش واحدی نمی تواند ADHD را تشخیص دهد وعلائم می تواند با علائم سایر موارد همپوشانی داشته باشد.این می تواند شخیص را دشوار کند. پزشک معالجاتی را برای رد سایر علل احتمالی مانند مشکلات شنوایی یا بینایی انجام می دهد.سایر شزایطی که می تواند منجر به رفتار های مشابه شود عبارت است از:

  • مشکل شنیدن یا دیدن
  • اضطراب
  • افسردگی
  • ناتوانی یادگیری
  • اختلالات خواب

یک پزشک اغلب سوالاتی را برای یادگیری بیشتر الگوهای رفتاری فرد می پرسد.آن ها ممکن است با با فرد، اعضای خانوادشان، وهرمراقب دیگری مانند معلمان صحبت کنند.

بسیاری از کودکان بیش فعالی وبی توجهی را تجربه می کنند.برای تشخیص ADHD، علائم باید از معیا رهای خاصی برخوردار باشند.از جمله تاثیرقابل توجه برزندگی روزمره وکارهای مدرسه.

درمان

طیف وسیعی از رویکردها می تواند به تشخیص کمک کند.یک پزشک باید با فرد همکاری کند تا برنامه درمانی متناسب با آن ها را تهیه کنند.این برنامه شامل :

رفتار درمانی ومشاوره

یک درمانگر یا مشاور، می تواند به فرد کمک کندتا طیف وسیعی از مهارت ها را گسترش دهد.

  • مانند ایجادوحفظ روابط
  • ایجاد وپیروی از قوانین
  • برنامه ریزی وپیروی از وظایف
  • نظارت برعلائم ADHD

درمانگر همچنین می تواند به والدین کمک کند تا روش های سازنده ای برای پاسخ به رفتارهای نادرستی از ADHD ایجاد کند.فرد مبتلا به ADHD به طورخاص می تواند از موارد زیر بهره مند شود.

  • مدیریت استرس
  • تکنیک های مدیریت رفتار کلاس
  • رفتاردرمانی شناختی
  • خانواده درمانی

رفتار درمانی شناختی، CBT نامیده می شودکه معمولا هدف آن این است که به فرد کمک کند راه های جدید برای نزدیک شدن و واکنش به موقعیت های روزمره پیدا کند.

نکاتی برای حمایت کودکان

والذین، معلمان، وسایر مراقبان می توانند به کودکان کمک کنند تا با چالش های بیش فعالی روبه رو شوند.مدارس اغلب برنامه های آموزشی برای کودکان مبتلا به ADHD دارند، شامل رویکرد های آموزشی خاص، مکان های کلاس ومشاوره مبتنی برمدرسه دارند.

درخانه و مدرسه، راهکارهای زیر می تواند کمک کند:

  • داشتن یک برنامه مدون از همه وطایف
  • تقسیم کارهای بزرگتر به کارهای کوچک تر و قابل کنترل تر
  • منظم نگه داشتنوسایل و اساب بازی های مدرسه
  • ایجاد قوانین روشن وسازگار
  • جایزه دادن یا ستایش کودک هنگام انجام وظایف
  • استفاده از برنامه ریزی که معلمان و مراقبان به طور منظم آن را بررسی کنند

هچنین، کودکان را تشویق کنید که به فعالیت هایی بپردازند که از آن ها لذت می برند و به خوبی باعث افزایش عزت نفس آن ها می شوند.ورزش و سایر اشکال ورزش می تواند سطح بالایی از انرژی را فراهم کرده و رفاه عمومی کودک را افزایش دهد.

نکاتی برای بزرگسالان

یاد داشت ها وزنگ هشدارها وتقویم و برنامه ریزها میتواند به بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی کمک می کند تا برنامه خود را کنترل کند.این همچنین یک ایده خوب است تا کلید ها و سایر مواردمهم روزمره خود را درنقاط خاص نگه دارید.

داروها

داروها مانند محرک ها می تواند به بهبود توجه و تمرکز کند.در اینجا چند نمونه آورده شده :

  • آمفتامین/دکستروآمفتامین
  • لیزدکستامین(ویوانس)
  • متیل فنیدیت (ریتالین)
  • دگزامیفتامین (دکسدرین)

با این حال، آن ها می توانند اثرات سوئی داشته باشند مانند:

  • دردشکم
  • سردرد
  • افزایش فشارخون و ضربان
  • مشکلات خواب
  • کاهش اشتها
  • تغییر شخصیت

برای جلوگیری از عوارض جانبی ، اجازه دهید پزشک درباره ی هرگونه داروی مداوم و موارد بهداشتی به پزشک اطلاع دهید.

اگرمحرک ها بی اثر یا نامناسب باشند ، پزشک ممکن است داروهای غیر تحریکی را تجویز کند مانند:

  • گوانفاسین(Intuniv)
  • آتوماکستین(Strattera)
  • کلونیدین(Catapres)

برای رخی افراد پزشک ممکن است یکی از موارد بالا را درکنار یک ماده محرک تجویز کند.

علل و عوامل خطر

پزشکان نمی دانند جه چیزی باعث ADHD می شود، آن ها برخی از عوامل خطر را شناسایی کرده اند از جمله:

  • سابقه خانوادگی ADHD
  • آسیب مغزی
  • قرارگرفتن در معرض استرس، الکل یا تنباکو در دوران بارداری
  • قرارگرفتن در معرض سموم محیطی در دوران بارداری یا سنین جوانی
  • وزن کم هنگام تولد، با توجه به متا آنالیز۲۰۱۸
  • طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۸، احتمالا تولد زودرس

چشم انداز

بیش فعالی، نوعی بیماری روانی است که می تواند چالش هایی را برای کار، تحصیل و زندگی در منزل فرد ایجاد کند.این معمولا در دوران کودکی ظاهر می شود.

یک فرد بیش از حد بیش فعالی رشد نمی کند، اما یادگیری استراتژی های مدیریت می تواند به آنها کمک کند از زندگی کامل برخوردار شوند.

بدون درمان، که ممکن است شامل دارو باشد، فرد ممکن است اعتماد به نفس پایی، افسردگی و مشکلات در مدرسه، کار و روابط را تجربه کند.

هرکسی که معتقد است مکن است کودکی به بیش فعالی مبتلا باشد، باید به دنبال مشاوره پزشکی باشد.

مشاوران، معلمان، وسایر اعضای شبکه حمایت کودک می توانند به کودک در مدیریت علائم و به حداکثر رساندن فرصت های خود کمک کنند.

بازبینی پزشکی توسط  Alex Klein. PsyD، نوشته شده توسطMSN. CRNA ,Rachel Nall  به روز شده در ۱۷ دسامبر۲۰۲۰

منبع

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لیست علاقه مندی ها 0